Kim Lan Bu Hayatımın Erkeği?

Bara dirseklerimizi dayamış, epey alkollü, yan yana dikiliyorduk ve o sevdiğim bir yazardı. Yalnız ben sevsem hadi neyse, millet yolda yakalayıp gıdısından öpmek istiyordu bu sevilen yazarın. Hal böyleyken, hemen goygoya giriştim.

- Abi varya, bence sen Orhan Pamuk'tan bile yeteneklisin...

Gözlerini şaşkınlıkla kırpıştırdı.
- Tuhaf şey, editörüm de bunu söylüyor. Sen de yazıyormuşsun. (dedi dudakları burus vilis gülüşü) Gerçi, (avuçlarını iki yana açmıştı) bir kadın olduğun için, asla benden yetenekli bi yazar olamayacaksın.

Hemen yüzüme içerlemiş bir hüzün yerleştirdim.

- Yanlış anladın abi beni, ben aslında kadın değilim. Annem hep bi kızı olsun istemiş, beni de öyle yetiştirdi; elbiseler, saç bakımı felan. Oysa bamya gibi bi pipim var, arkaya kıvırıyorum.

Kısık gözleri karanlığın içinde kayan yıldızlar gibi büyüdü, parıldadı.

- Ge-gerçekten mi?

- Ah ah ah. Bi kadının yazar olabileceğini idda eder miyim hiç? Komik olmayalım mon şer. Pipim var diyorum, inanmazsan yokla bak?

...

- Oh, ben sanmıştım ki... Neyse boşverelim şimdi bunları! Yazarlığına destek vermemek için hiç bi sebebim kalmadı artık, hatta ustan olarak, sana el veriyorum.

- Saolasın da abi, o eli bi süredir veriyosun zaten.

Bu memlekette büyütülmüş bir kadınsanız, durumu az çok biliyorsunuzdur; kadından bi s.k olmaz, olamaz. Hatta bana hayatta neler olamayacağımı anlatan erkekleri uc uca eklesem, burdan Şovenizmi Yayma Derneği Başkanlığı'nın kapısına dek yol olur.

Ne egotravmatik manitalar dinledim; icra ettikleri meslekte ya da okudukları bölümde hiç bir kadının muvaffak olması mevzu bahis değildi. Aralarında kansere çaren bulan, uzaya roket atan ya da madende çapa sallayan da yoktu üstelik. Ama bu şaibeli önerme ile, dosdoğrudan bir kadından zeki ve çevik ve ahlaklı oluveriyorladı. Güzel kafaydı aslında "kendin öner, kendin ye!" hesabı.

Velhasıl, "kadından x olmaz" açıklaması, pipili varoluşun en yavan klişesidir dostlar. Bu tip beylerimiz, x değişkeni yerine kendi işlerini koyar ve g.t rahatından taviz vermeksizin maça 1-0 önde çıktıklarını sanırlar.

Gelin Leşo Deniz'i sübyan çağından itibaren habis bi ur gibi büyüten bu aymazları, tek tek tanıyalım.

1) Jules Verne: Jül amca sadece ingiliz centilmenleri ve kankalarının gezmesi gerektiğine inanan bir fransızdır. Aya mı uçulmadı, arzın merkezine ve denizlerin 20bin fersah altına mı inilmedi, 80 günde dünya devşirildi, 2 yıl okul kırıldı, lakin tek bir kadın bu maceralara iştirak edemedi.

İlk öykümü 9 yaşında sana inadımdan yazdım jül, kahramanlarımın tamamı kız çocuklarıydı. 10 numero eğlendik ayrıca tamam mı Jül! Peksimet ve kurutulmuş et yerine, kısır ve börekle kendimize ziyafetler çektik tropik adalarda, kız kıza.

2) Bir x-boyfriend güzellemesi: Lise hayatım ezik adamlarla dandik aşklar yaşayarak geçti; demek ki ergenken kroydum, bunu şimdi anlıyorum. Bu arkadaşlardan çökelek kokulu bi tanesi, kadınların şiir yazamayacağını buyurduydu. Tabi o vakitler ben salağı, bana yazdığı mektuplarda kullandığı dörtlüklerin Bülent Ersoy şarkı sözleri olduğunu bilmiyordum. Evet TRT ekolüyüm, arabeski yaşamadım; birşey var aramızda senin pişkinliğinden, benim yanan yüzümden belli.

3) Yine Tutunamadılar: Saçlarım belime kadar ve turuncuydu, kutu bebeği gibi oturuyordum gizli bahçenin bi köşesinde. "Tutunamayanlar kitabındaki karakterin özgül paradigması" gibi bi muhabbet açtı iki lavuk. Hayatımda Oğuz Atay'ın adını duymadığımdan o kadar eminlerdi ki yarebbii, mevzu bahis kitabın yalnız ve başarısız adamların 31'i olduğuna dair tiradım bitmeden ağlayarak kaçıştılar. Biri kaçarken "kadınlar zaten tutunamayanları anlayamaz" diye inildedi sanki, duymamazlıktan geldim.

Biterken...
despırıt hauzvayfs oynuyo, evde mandalina kalmamış. yoga yapasım var nihayet, o sebepten gidiyorum, yoksa daha yazardım.

biri alakuşa söylesin, acans takımına ayırcağı vaktin bi kısmını bana versin, bilgisayarıma fotoşok yüklesin. yoksa interneti emmeye devam, ki hiç dayanamam.

siz de emin, internet, nimettir.